Wednesday, 30 April 2014

Marie-Louise weer aan de slag voor leraren van BFN Bungam





Deze week gaan de leraren een paar ochtenden samen aan het werk in het Engels en in het Nepalees!! Samen met 8 leraren heb ik de bijeenkomsten voorbereid.
De onderwerpen zijn uitgewerkt in de workshops van course 1. Mijn zorg is dat de leraren gericht zijn op de technieken, veel willen weten, maar moeite hebben het weten naar gedrag te vertalen. Daarnaast is het nieuw voor hen dat al deze technieken eigenlijk een attitudeverandering vragen: niet de leraar en het boek zijn doel, maar het leren en ontwikkelen van de leerling is uitgangspunt en doel! Vandaar dat reflecterend leren een bijzondere inspanning vraagt.


Vandaag was de eerste workshop. In groepjes kwam men afwachtend en wat verlegen het lokaal in.
We begonnen met een elevator pitch in een binnen- en buitenkring. 

Giechelend stond men tegenover elkaar. Om in 120 sec te vertellen over je naam, school, vak en wat je tot nu toe geleerd hebt en wat je nog van de course wilt leren, dat is voor een Nepalees eigenlijk ondoenlijk!
Maar… het werkte!



Vanuit de leervragen van de leraren, die tijdens de Blended Learning zijn gestart, zijn we in vier groepen gaan werken rondom vier onderwerpen: klassenmanagement, effectieve instructie, de didactische strategieën en activerende werkvormen.
De acht leraren waren de groepsleiders en er werd druk in het Nepalees en soms ook in het Engels overlegd en uitgewisseld.
Het resultaat was dat iedereen naar huis ging met een paar ideeën voor mogelijke activiteiten die de deelnemers de komende week in de klas gaan uitwerken.
Morgen… ja morgen is het moederdag en is er dus geen school, geen workshop want ja… je bent zelf moeder, je moet naar je moeder, je schoonmoeder, je oma…


Woensdag komen we weer bij elkaar!


Wednesday, 23 April 2014

Bungamati Foundation Nepal, samenwerkingspartner van EduShare040, viert 10-jarig bestaan

Vandaag, donderdag 24 april 2014, viert Bungamati Foundation Nepal (BFN) haar 10-jarig bestaan. Stichting EduShare040 is trots om met deze partner samen te mogen werken aan de professionalisering van leraren en schoolleiders in Bungamati, Nepal.

Samen met beide besturen, sponsoren en familie heffen wij donderdagavomnd vanaf 19.00 uur in café040 (Fontys Hogescholen, Rachelsmolen 1 te Eindhoven) het glas op de prettige samenwerking én op de volgende tien jaar BFN!

Collega-bestuursleden van BFN in Nepal én Nederland VAN HARTE GEFELICITEERD met deze prachtige mijlpaal!



Tuesday, 22 April 2014

Start van Course 2 Bungamati Foundation Nepal (BFN)

Na een korte tussenperiode waarin de deelnemers met de Blended Learning aan de slag gingen kon deel twee van Teachers 4 Teachers (T4T) van start gaan in Nepal.
Zondag 20 april landde Marie-Louise op het vliegveld in Kathmandu. Als eerste stond ze aan het loket bij de douane en om 21.45 uur zat ze bij Sukha en Sangita aan tafel. Er stond een bord met gebakken rijst met een ei voor haar neus! Het ontvangst was hartelijk, zoals ook het welkom later, met de 8 leraren!

Er werd heel serieus gewerkt vanuit vragen als 'Wat verwacht je van de inhouden', 'Wat verwacht je van je Teacher-leraar, en, heel belangrijk, 'Wat verwacht van jezelf in deze course!'.

Heel eerlijk was men, en gaf aan dat het heel fijn zou zijn als er met elkaar de onderwerpen van course 1 besproken zouden worden. Toen daarop werd doorgevraagd, werd het duidelijk dat men aan de hand van het methodeboek wilde gaan onderzoeken hoe het ideeëngoed tijdens het werken met de methode toegepast zou kunnen worden.

Daarnaast was men de afgelopen dagen al druk bezig geweest met het klassenmanagement. De belangrijkste vraag daarbij was: 'Wat is er gebeurd tijdens de Blended Learning tijd???'

Men heeft het samenwerken en leren met de collega’s heel serieus opgepakt. Alle deelnemers zijn zorgvuldig aan het werk gegaan en iedereen heeft in ieder geval de fomele onderdelen uitgevoerd:
  • De workshops, de observatieschema’s en het competentieprofiel zijn in het Nepalees vertaald!
  • Ieder leraar heeft een of twee collega’s onder haar of zijn hoede genomen en de onderwerpen van course 1 doorgesproken;
  • Iedere leraar heeft haar of zijn collega geobserveerd, gefilmd  en de observaties zijn schriftelijk vastgelegd!
 
Conclusie... een hele positieve intensieve, maar zeker ook vrolijke eerste bijeenkomst!
 

Marie-Louise zal de komende twee weken aan de slag gaan met deze groep gemotiveerde collega's in deel twee van T-share (Teacher-Share) en jullie via deze blog van EduShare040 op de hoogte houden van de voortgang in Bungamati, Nepal.

Monday, 7 October 2013

Jawel... een heuse review met twee assessoren als afsluiting

Vooraf hebben we de review doorgenomen en een beetje geoefend, zodat iedereen een idee had van wat er zoal gevraagd kon worden. En op 4 oktober was het zo ver, de uitreiking van de certificaten: met taart (op de motor in  Patan gehaald), fotos, een woordje voor iedere leraar en een ontroerend dank je wel van de leraren: FEEST!!




De review gaat over het portfolio van elke deelnemer. Dit portfolio bestaat uit een map met daarin het Critical Interview en een reflectie van de leraar op de indicatoren van de competenties. Het interview is gebaseerd op de zeven competenties en gaat over de inhouden van het portfolio en 5 minuten van de opgenomen laatste geobserveerde les. Ieder mocht zelf het deel kiezen wat zij/ hij wilde laten zien. Ik had vooraf de vragen opgesteld (STARR), terwijl Utsab als tweede assessor observeerde. Na afloop hadden we samen een kort overleg. Omdat we een opzet hebben gemaakt van drie reviews, die cumulatief zijn opgebouwd, is het mogelijk dat in de eerste review de indicatoren in een minder complexe situatie worden getoond.

Voor elke leraar was er een certificaat voor course 1, waarna ze samen met Marie-Louise op de foto gingen:

 
"Op ieder certificaat heb ik voor iedere leraar drie aanbevelingen geschreven, wat het verschil tussen de leraren zichtbaar maakte. Dit was voor de leraren een hele nieuwe ervaring: een review waarin zij het middelpunt waren enover zichzelf moesten aangeven waarom zij of hij voldeed aan de eisen van het review! Sterke kwaliteiten noemen, aangeven waarom je juist dat deel van de geobserveerde les wilde laten zien, enz.
 
















Waren de doelen die ieder van hen 4 weken geleden nog formuleerden vaag en algemeen, nu waren ze concreet, persoonlijk en gericht op wat ze in de volgende periode willen implementeren, leren en uitproberen. Voor de volgende periode staat de Blended Learning op het programma, waarover we duidelijke afspraken hebben gemaakt. Maar nu is er eerst tijd voor een vakantie van twee weken, zodat ze het Dashain Festival kunnen bijwonen."
 
Marie-Louise

Voor meer infotrmatie over het Dashain Festival klik HIER

Thursday, 3 October 2013

Binnen vier weken zie en hoor je dat het allemaal echt mogelijk is: het gebeurt!!

Wat betekent het voor een leraar om in een land, waar frontaal, klassikaal uit het boek lesgeven door de lectoren en professoren van de universiteiten als enige juiste aanpak verkondigd wordt, op zoek te gaan naar meer leerlinggericht werken?
Wat betekent het voor een leraar in een land, waar iedere leraar start op de bladzijde waar hij de vorige dag gestopt is en doorgaat tot de bel luidt, op zoek te gaan naar een structuur van een les?
Wat betekent het voor een leraar in een land, waar een vraag stellen aan jezelf ervaren wordt als zwakte, te kijken naar je eigen ontwikkeling, jezelf (leer)vragen te stellen?
Wat betekent het voor een leraar in een land, waar niet of alleen vanuit een hiërarchisch denken met elkaar over onderwijsgeven gesproken wordt, een collega uit te nodigen om te spreken over de onderwerpen van een training en deze leraar te motiveren om het ook eens te proberen?
 
Binnen vier weken zie en hoor je dat het allemaal echt mogelijk is: het gebeurt!!

Gouden greep
Achteraf blijkt het en gouden greep te zijn geweest dat de leraren iedere morgen naar de workshop kwamen! En ….als het niet lukte om op tijd te zijn, werd er altijd tijdig gebeld!
Een andere gouden greep was het “huiswerk”.  Iedere week kregen de leraren open, maar wel gestructureerde suggesties, die betrekking hadden op de onderwerpen van de workshop. Het huiswerk van workshop 3 en 4 werd voordat ik het kreeg door een of twee collega’s doorgenomen en de verkregen feedback werd naar keuze verwerkt. Allemaal keurig binnen de afgesproken tijd, wat in Nepal heel bijzonder schijnt te zijn.
 
Activerende werkvorm
De afgelopen 10 dagen hebben we hard gewerkt aan de concretiseringen van de lessen in de praktijk van alle dag. Hierdoor hebben we ook echte en vele  ervaringen opgedaan met feedback geven:  “additions”, en ja ook  ”corrections” (dat doe je niet, ja, dus wel!!!!) en “enrichments”. Dit betekent dat alle leraren met alle of bijna alle klassen waar zij Engels geven actief gewerkt hebben aan klassenregels, het concretiseren van minstens twee strategieën van Marzano en in 25% van hun lessen (men geeft 30 lessen per week) een activerende werkvorm hebben uitgevoerd en de nieuwe ideeën hebben voorbereid en geëvalueerd met STARR.

Reviews
Iedere leraar heeft zijn leren van de afgelopen week geëvalueerd en heeft voor Review 1 een portfolio samengesteld.
Over een paar dagen vertel ik over mijn ervaringen met de Reviews!

Gerichte feedback
Lieten de eerste lessen die ik observeerde (12, 13 en 15 september) nog een traditionele les met een voorzichtig gebruik van een flashcard zien, tijdens de tweede les zag ik pareltjes van lessen. Okay, niet allemaal met een fantastisch doorvoeld effect, maar alle 8 deelnemers toonden duidelijk aan dat zij de afgelopen weken hard aan het werk waren geweest om meer leerlinggerichte werkvormen toe te passen, te starten met het terugblikken én op het einde ruimte en tijd in te richten voor gerichte feedback!!

Twee mooie voorbeelden
Een groep van 52 leerlingen, class 10 (Havo 5) die tijdens de eerste observatie, alleen luisterde, individueel oefeningen maakten en met zijn allen staand in gelid, antwoord gaven op de vragen van de lerares, waren tijdens de tweede observatie met een luister oefening gezamenlijk met hun bank (3-4 leerlingen) aan het overleggen, hielpen elkaar en gaven op vragen vanuit het groepje hun antwoord.

Een hele actieve leergierige lerares, in rolstoel, liet studenten binnen 3 minuten de banken verplaatsen, zodat zij tijdens de oefening een paar leerlingen begeleide instructie kon geven! En in dezelfde les zongen de leerlingen met een filmpje van YouTube, “Flying without Wings“ om te ervaren dat je naast lezen en schrijven ook Engels kunt spreken en dat Engelse teksten iets betekenen!
Leerlingen lieten zien dat ze gewend zijn om samen te werken, te overleggen. Ze konden de banken snel verplaatsen en kregen extra instructie. Ze genoten daarnaast ook nog eens van het zingen!



Het raakte mij! Ik was echt ontroerd!

Groetjes
Marie-Louise

Tuesday, 24 September 2013

Een basis leggen voor onderwijs, in het Township van Plettenbergbaai (SA)

Cyrille is in Zuid Afrika waar ze een school in het Township van Plettenbergbaai bezoekt. In deze blog vertelt ze over haar wederwaardigheden daar.


Een basis leggen voor onderwijs, in het Township van Plettenbergbaai (SA)

Zondag 22 september sta ik te wachten op de boot bij Ocean Blue in Plettenbergbaai Zuid Afrika (SA). Met de boot kan ik de Indische Oceaan op, om walvissen te spotten. De walvissen (meestal Southern Right Whales of Humpbacks) zijn een ware trekpleister voor zowel de toeristen als de locals. Ocean Blue doet naast whale watching echter nog iets anders. Ze hebben een stichting opgericht die zich inzet voor de kinderen van het nabij gelegen Township.


Op haar duimpje
Wanneer ik na aanmelding voor de whale watching vertel over Stichting Edushare040, word ik door één van de gidsen direct doorgestuurd naar Hazel. Zij woont zelf in het Township zo blijkt later. Hazel werkt in de winkel én voor de stichting. Zij kent het Township op haar duimpje en doet de rondleidingen aldaar. De opbrengsten daarvan gaan rechtstreeks naar de stichting. Nadat het ijs gebroken is, kom ik erachter dat ze haar eigen gospelkoor leidt. Wanneer Hazel op haar beurt het hele verhaal van onze stichting aanhoort, gaat ze Charlie halen.
Charlie is de eigenaar van Ocean Blue. Daarna gaat het snel. Afspraken worden gemaakt en visitekaartjes uitgewisseld. Aangezien het zondag is, zijn de scholen dicht, maar morgen is er een rondleiding voor een groep door het Township. Vandaag eerst maar eens wat whales spotten dus!

De opmaat
De volgende ochtend word ik om 11 uur verwacht. Volgens goed Zuid Afrikaans gebruik vertrekken we pas rond de middag. De tocht richting het Township vormt de opmaat voor wat komen gaat. Ik word stiller naarmate het Township dichterbij komt. En ik ben niet de enige.

Bezienswaardigheid
De zelfgemaakte huisjes rijgen zich aaneen onder de brandende Afrikaanse middagzon. De eerste kinderen rennen op de groep af die het Township schoorvoetend binnentrekt. Handen worden geschud en vastgepakt. Dit alles voltrekt zich pal tegenover het zelfgemaakte toilet. Het enige toilet. Voor al die gezinnen van het Township, dat zich golvend tot voorbij de horizon uitstrekt.
De kring kinderen rondom ons heen sluit zich. Wij zijn een bezienswaardigheid geworden. Wij, die ons vergapen aan de planken, draden en zelfgemaakte huisjes. Aan de kinderen gehuld in lorren aan de hand van een mama, starend op het scherm van een mobieltje. Op sommige huisjes staat een schotel.

Ademloos
Eerst bezoek ik een kinderopvang. De klaslokalen zien er mooi uit. In één van de klaslokalen liggen de allerkleinste kinderen van het Township te slapen. Kontjes omhoog en duim in de mond. Op de muur prijkt Nelson Mandela.
De kindertjes zitten buiten klaar om een lied te zingen. Hazel blijkt jarig te zijn. De kinderen zingen uit volle borst. Wij kijken toe. Ademloos.

Kansen
De volgende stop is de kleuterschool. Ook dit gebouw is gesponsord door Ocean Blue. Net als de barak voor de gaarkeuken en de dokterspost voor kinderen met HIV. En daar zijn er nogal wat van.
Als de kinderen oud genoeg zijn, gaan ze vanuit de kleuterschool naar het basisonderwijs. Dat is vier kilometer verderop. De stichting heeft gezorgd voor de schoolbus en voor de schoolspullen. Een rugzak met schriften, boeken en pennen. Lang geleden zijn ze gestart met een sponsorprogramma. Dat liep niet. 'Jammer', flitst door mijn hoofd, 'zoveel kansen krijgen deze kinderen niet'.

Een totaal andere wereld
Een kereltje in een korte broek met een t-shirt tot boven zijn navel grijpt mijn hand en trekt me vol trots zijn klaslokaal in. Mijn blik valt op een tekening aan de muur, links van me. Met een warm gevoel kijk ik naar het knaapje. In zijn grote zwarte kijkers. Twee jaar jonger dan mijn dochter. Hij leeft in een totaal andere wereld.


'Education is the most powerful weapon which you can use to change the world', lees ik hardop voor. De tranen springen in mijn ogen. Hij knijpt in mijn hand en ik in die van hem...







Sunday, 22 September 2013

Voelen, ervaren en denken over wat en hoe je leerlingen wilt stimuleren om te leren


Voelen, ervaren en denken over wat en hoe je leerlingen wilt stimuleren om te leren

De derde workshop ‘Effectieve Instructie’ staat op het programma. Dit is echt praktijkgericht leren. Lesvoorbereidingen, lesobservaties, maar ook… naar jezelf kijken!
En op zondag bespreken we de uitwerkingen van de opdrachten van workshop 2!

Inmiddels hebben de leraren met de klas waarvan zij klassenleraar zijn de klassenregels met de studenten besproken. Iedereen is erin geslaagd samen met de studenten in groepen klassenregels op te stellen en af te spreken. Meestal hebben de studenten de klassenregels gekozen die er stilzwijgend al waren, maar… dat je daarover spreekt en dat je met je groep een voorstel maakt en vervolgens met de gehele klas tot een afspraak komt? Dat is nieuw!

Het is heel lastig om een regel concreet te maken. Wat bespreek je wel en wat bepaal jezelf als leraar? Nieuwe vragen. Iedereen komt enthousiast met foto’s naar de les en zo kunnen we heel dicht bij de praktijk blijven. Het is heel lastig om een regel heel concreet te maken. Ieder leraar kan zo een betoog over de noodzaak van regels en procedures houden, maar het goed in elkaar gezette betoog is vaak algemeen en niet gericht op eigen praktijk. Toch zijn er al een paar leraren die naast de algemeen gestelde regels ook ‘regulations’ met de studenten hebben opgesteld. Deze zijn concreet en aan bepaalde situaties gekoppeld, zoals: “We mogen geen huiswerk maken in de klas, terwijl de leraar lesgeeft”.

Dinsdag 17 september zijn we gestart met Workshop 3 ‘Effectieve Instructie’
Het grappige is dat de meeste leraren het voorbereidingsformulier, dat erg lijkt op dat van ons, ook gebruikt hebben. Twee verschillen: de beginsituatie van de leerlingen en de doelen zijn niet belangrijk! Ja….en dan?? Dan begint het leren van mij en de leraren!

Leraren maken een lesvoorbereiding, ik kom kijken en er wordt een film gemaakt. Voordat ik iets zeg, behalve uiteraard een paar geruststellende opmerkingen, kijken ze zelf naar de film en vullen voor zichzelf een observatie formulier in.
Ze komen de volgende dag met een reflectie naar de groep: twee delen of activiteiten, die men goed vond gaan – best practice – en een verbeteridee. 


We bespreken de les, waarbij de leraar centraal staat en op die manier ontstaat er langzamerhand een idee dat wat in de lessen wordt aangereikt wellicht van belang kan zijn.



Het is fantastisch, we werken met subjectieve concepten, werken met STARR, de Didactische Strategieën van Marzano, kijken naar lessen van leraren vanuit de zeven competenties en dit alles kan, omdat de leraren nieuwsgierig zijn en omdat het leraar-zijn in hun eigen praktijk het uitgangspunt en doel is. De leraren en ik zoeken echt naar ‘Wat werkt in de klas?’ en ‘Wat vind ik er zelf van?’, ‘Hoe voelt het en wat doet het met mij?’


Werken met leraren, die weinig verdienen, iedere dag minstens een uur moeten reizen, soms 50 leerlingen in klas hebben of op een afgelegen school lesgeven waar leerlingen met versleten en te kleine uniformen en afgetrapte te grote schoenen naar school komen, waar van iedere leerling verwacht wordt dat hij of zij dezelfde stof in dezelfde tijd uit zijn hoofd leert! Maar de leraren willen en voelen de mogelijkheden!

Morgen, zondag, bespreken we de resultaten van workshop 2, maar zeker ook wat wil veranderen (een van de 10 ideeën die de groep zelf heeft bedacht: waarom, hoe doe je het nu, maak je idee concreet!)