Nog één keer Bungamati

Als het gelukt is, is Marie-Louise vandaag teruggekomen in Nederland. Hier een verslag van de laatste dagen in Nepal.

Donderdag 5 maart

Ja het einde nadert! Morgen de laatste dag. Dan eindigt een periode van mooie ervaringen met goedwillende hardwerkende mensen in een triest land!

Triest omdat de economische recessie hier overal voelbaar is: je ziet op straat veel verwaarloosde kinderen, het vuil hoopt zich op en er hangen overal groepjes jonge mannen op pleintjes en voor cafés.

De regen is gestopt, de zon begint steeds meer te schijnen en je kunt de bergen alweer zien!

Morgen is de laatste bijeenkomst. Ik heb voor de leraren en Sukha een soort samenvatting gemaakt met de belangrijkste onderwerpen en voor ieder onderwerp een ‘appendix’.

80% van de leraren zijn zeer betrokken en hoog gemotiveerd en je ziet in de praktijk en ook na afloop met de feedback dat ze duidelijk stappen hebben gezet!

Je begrijpt dat ik die samenvattingen maak, omdat ik, los van of we als EduShare040 doorgaan, aan de Bungamati Foundation in Nepal en in Nederland een concrete follow up wil geven. Zeker ook omdat ik langzamerhand een band met de leraren heb opgebouwd en hen niet met lege handen wil achterlaten.

Persoonlijk denk ik dat de volgende stap is dat een heel schoolteam de training gaat volgen. Maar ik heb wel zorgen over hoe dat vanuit de BFN wordt gecoacht!

Het is vandaag een ‘Holy Fun dag’: met (smerig)water gooien en elkaar met verf insmeren! Ik merk dat ik daar moeite mee heb! Uiteraard, ‘s morgens om 6.00uur mee naar de tempel, rijst, bloemen, wierook, bellen, zingen en bidden, allemaal prima, maar elkaar smerig maken, terwijl alles al smerig is… lastig voor de oude vrouw!

Deze 'painting Holy' vind ik wel leuk!

Vrijdag 6 maart

Toch wel een beetje gespannen liep ik met een heldere zon in mijn gezicht de berg op naar de trainingshal voor de laatste bijeenkomst.

Dit keer geen review, maar een pakketje met zes onderwerpen en voor ieder onderwerp een ‘gebruiksaanwijzing’. Zorgvuldig hebben we het pakketje doorgenomen en gelukkig kon ik verwijzen naar concrete voorbeelden die we in de afgelopen twee weken hebben gefilmd en tijdens de workshops hebben doorgesproken.

 Door hun vragen en opmerkingen zag ik dat ze het herkenden en… ook in de praktijk al gedeeltelijk toepasten. Het mooiste vind ik hun ontwikkeling naar een concrete vormgeving van wat we in Nederland heel gemakkelijk ‘zelfreflectie’ noemen maar wat in Nepal een mentale verandering vraagt.

’s Middags was er een bijeenkomst voor de kinderen die door vrienden en Stef en mij gesponsord worden. Ik vind dat een beetje lastig, want er wordt van de kinderen verwacht dat ze laten merken dat ze blij zijn dat ze gesponsord worden. Dubbel, maar het was zo. Ik had een paar cadeautjes voor ieder kind gekocht: twee badmintonrackets met shuttles voor de drie jongens en de meisjes mochten drie dingetjes uitkiezen. Moeilijk, ze zijn dan erg verlegen, maar het gebeurde! Een foto met ons allemaal. Twee kwamen wat later en daar is een individuele foto van gemaakt.

Morgenvroeg eerst naar de tempel om de goden goedgezind te maken, want het is te hopen dat het vliegtuig morgen op tijd kan vertrekken. Er zijn problemen op het vliegveld, maar niemand geeft hierover enige duidelijkheid. Het enige dat we weten is dat er vanaf woensdagavond geen internationaal vliegtuig vertrokken is!!

Het was weer een hele belevenis, waar ik van heb genoten, maar ik heb ook momenten van twijfel gekend. Terugkijkend naar de afgelopen weken kan ik zeggen dat het bijzonder is om samen met leraren uit een heel andere cultuur met heel andere leefomstandigheden over onderwijs aan kinderen na te denken en intensief te zoeken naar manieren om het voor kinderen beter te maken!

 
De leraren op de foto hebben laten zien dat zij het begrijpen en er plezier in hebben en ook trots zijn dat zij door actief werken vooruit komen. 

Marie-Louise weer terug in Nepal

Voor de derde course is Marie-Louise weer vertrokken naar Nepal.

Op maandag 4 februari landde het vliegtuig om 22.30 uur en voor Nepali is dit echt midden in de nacht. Het is voor Nepalese begrippen nog erg koud, tussen de 5-7 graden.

Over de eerste dagen schreef Marie-Louise:

“Na een hartelijke begroeting met een ‘Karda’, een kop Nepalese thee, wisselden we de familienieuwtjes uit: trouwerijen, kinderen, kleinkinderen, ouders, het komende festival…

De volgende dag startten Zukha en ik met het doornemen van het voorstel dat ik hem had gestuurd.

Eensgezind besloten we dat de training gericht moest zijn op de start van het volgende schooljaar, dat in april start. 

In deze derde course werken de leerkrachten aan de integratie van de aangeleerde pedagogische en didactische aanpakken en technieken met het bestaande aanbod (methodes en de landelijke toetsen).

In de praktijk betekent dit dat ik de leraren observeer om te zien in hoeverre zij de aangeleerde aanpakken en technieken beheersen. Daardoor kan ik ze mogelijke aanvullingen, verbeteringen of verdiepingen vanuit het praktisch werken aanbieden.

Tijdens de workshops bespreken we de opvolging van en de verbanden tussen de lessen om zo zicht te krijgen op een leerlijn voor een langere tijd. Vervolgens bestuderen de leerkrachten tijdens de workshops de samenhang van de inhouden van de lessen en de toetsen. Door toetsen en het lesgeven direct met elkaar te verbinden kunnen de leraren de leerlingen efficiënter begeleiden naar de toetsen en zullen de resultaten van de toetsen verbeteren!

De eerste acties bestaan uit het samen bekijken van de video’s die tijdens de afgelopen maanden zijn gemaakt. Zo krijgen we zicht op hoe momenteel de lessen verlopen. Zondag bezoeken we een aantal lessen.

Kortom het wordt een spannende tijd…”.

Marie-Louise: Leraren vrolijk maar wat gespannen voor de reviews

De laatste workshop van course2 was op vrijdag. De sfeer was open, vrolijk, maar wel wat gespannen voor de reviews, die gepland staan op vrijdag na de workshop en op zaterdag en zondag.

We maken er geen officieel assessment van. De leraren hebben meer aan een coachingsgesprek, dat ze goed voorbereiden, dan aan een beoordeling. Maar we blijven het wel review noemen, omdat anders de verwarring compleet is.

De eerste vijf reviews zijn goed verlopen: open gesprekken waarin de leraren – ook die in de Blended Learning gestart zijn – duidelijk aangeven wat ze moeilijk vinden en waarin ze gegroeid zijn.

De portfolio’s van deze leraren zijn keurig uitgewerkt, ook al hebben lang niet alle uitwerkingen al een effect op hun gedrag en leraarsvaardigheden in de klas.

Een jonge leraar, master Economie, had met de suggesties die hij gekregen had een echt portfolio gemaakt! De meesten laten meer een aantal losse, zorgvuldig uitgewerkte opdrachten zien. De hand van de begeleidende collega, hun buddy, is hierin duidelijk te zien!

Samen met Utsab neem ik de reviews af. Een paar keer stelt hij de vragen, omdat de leraar zich slecht in het Engels kan uitdrukken. We hebben de vragen samen voorbereid en zo heeft hij ook een idee wat doorvragen is!

Natuurlijk moet het einde van de course gevierd worden en vrijdagmiddag om 14.00 uur waren dan ook alle ‘headmasters’, alle leraren en de mensen van BFN verzameld in een kleurrijke tuin met een prachtig uitzicht op de vallei. Na stortregens klaarde de lucht op en werd het prachtig weer!

Om drie opende Zukha het buffet en werd het gezellig. Nepali eten graag en veel!

Maire-Louise: Samen leren van de praktijk, voor de praktijk

donderdag 1 mei

In een Blended Learning tijd kunnen er allerlei bijzondere ideeën ontstaan. Bij het doornemen van de lesvoorbereidingen zag ik overal  STARR staan met de meest vreemde combinaties, zoals ‘Ik heb mijn les met STARR voorbereid’ of ‘Van STARR heb ik veel geleerd’.

Om een idee te krijgen van wat je zou kunnen doen met  STARR zijn we in de workshop van woensdag met interviewen gestart.

De leraren van Groep B (de nieuwe) bedachten waar ze goed in waren en de leraren van de andere groep kregen de opdracht met de uitspraak met hun collega in gesprek te gaan.

De leraren van groep B schreven eerst de vraag die hun gesteld werd op, dus voordat ze antwoord gaven.

Na het gesprek analyseerden we  de vragen waardoor men goed zag dat de vragen die de uitspraak verduidelijkte, concreet maakte en dus eigenlijk typische STARR-vragen waren!

Als laatste bespraken we wanneer deze STARR-vragen te gebruiken zijn waarna de hamvraag kwam: Hoe bereid je dan je les voor?

 Er is stevig nagedacht waarna de formats die als hulpmiddel waren uitgedeeld (en in het Nepalees vertaald) nu anders werden gelezen: Hoe en wat wil  en kan ik ervan gebruiken.

Het was kortom een hele spannende, intensieve bijeenkomst.

Na de workshops ben ik achterop de motor met veel geschok en ongelooflijk veel stof naar de scholen gereden, waar we opnames hebben gemaakt. Morgen hopen we het uitwerken van de feedback af te ronden.

We, ja want een aantal lessen worden in het Nepalees gegeven, en de lesvoorbereidingen zijn, dankzij de leraar die begeleidt, in het Engels.

Toch is het ongelooflijk om te ervaren wat je nog van zo’n les meekrijgt, ook al is die in het Nepalees!  

Een les van een wiskundeleraar kon ik bijna letterlijk volgen, door zijn mimiek, gebaren, maar vooral door de snelheid waarop hij op het bord allerlei kleine  tekeningentjes maakte, het enthousiasme van de leerlingen op zijn vraag, zijn voorbeelden en zijn humor!

In een andere les werkten leerlingen samen aan een creatieve schrijfopdracht, nieuw maar met enthousiasme begeleid door een dappere juf!

We hebben ook hele klassieke lessen gezien:  in 40 van de 45 minuten leest de leraar zeven bladzijden uit het methode boek voor!! Maar daar gaan we aan werken.

Vrijdag wordt ook een bijzondere dag, maar daarover in de volgende blog.