Maire-Louise: Samen leren van de praktijk, voor de praktijk

donderdag 1 mei

In een Blended Learning tijd kunnen er allerlei bijzondere ideeën ontstaan. Bij het doornemen van de lesvoorbereidingen zag ik overal  STARR staan met de meest vreemde combinaties, zoals ‘Ik heb mijn les met STARR voorbereid’ of ‘Van STARR heb ik veel geleerd’.

Om een idee te krijgen van wat je zou kunnen doen met  STARR zijn we in de workshop van woensdag met interviewen gestart.

De leraren van Groep B (de nieuwe) bedachten waar ze goed in waren en de leraren van de andere groep kregen de opdracht met de uitspraak met hun collega in gesprek te gaan.

De leraren van groep B schreven eerst de vraag die hun gesteld werd op, dus voordat ze antwoord gaven.

Na het gesprek analyseerden we  de vragen waardoor men goed zag dat de vragen die de uitspraak verduidelijkte, concreet maakte en dus eigenlijk typische STARR-vragen waren!

Als laatste bespraken we wanneer deze STARR-vragen te gebruiken zijn waarna de hamvraag kwam: Hoe bereid je dan je les voor?

 Er is stevig nagedacht waarna de formats die als hulpmiddel waren uitgedeeld (en in het Nepalees vertaald) nu anders werden gelezen: Hoe en wat wil  en kan ik ervan gebruiken.

Het was kortom een hele spannende, intensieve bijeenkomst.

Na de workshops ben ik achterop de motor met veel geschok en ongelooflijk veel stof naar de scholen gereden, waar we opnames hebben gemaakt. Morgen hopen we het uitwerken van de feedback af te ronden.

We, ja want een aantal lessen worden in het Nepalees gegeven, en de lesvoorbereidingen zijn, dankzij de leraar die begeleidt, in het Engels.

Toch is het ongelooflijk om te ervaren wat je nog van zo’n les meekrijgt, ook al is die in het Nepalees!  

Een les van een wiskundeleraar kon ik bijna letterlijk volgen, door zijn mimiek, gebaren, maar vooral door de snelheid waarop hij op het bord allerlei kleine  tekeningentjes maakte, het enthousiasme van de leerlingen op zijn vraag, zijn voorbeelden en zijn humor!

In een andere les werkten leerlingen samen aan een creatieve schrijfopdracht, nieuw maar met enthousiasme begeleid door een dappere juf!

We hebben ook hele klassieke lessen gezien:  in 40 van de 45 minuten leest de leraar zeven bladzijden uit het methode boek voor!! Maar daar gaan we aan werken.

Vrijdag wordt ook een bijzondere dag, maar daarover in de volgende blog.

Marie-Louise weer aan de slag voor leraren van BFN Bungam

Deze week gaan de leraren een paar ochtenden samen aan het werk in het Engels en in het Nepalees!! Samen met 8 leraren heb ik de bijeenkomsten voorbereid.

De onderwerpen zijn uitgewerkt in de workshops van course 1. Mijn zorg is dat de leraren gericht zijn op de technieken, veel willen weten, maar moeite hebben het weten naar gedrag te vertalen. Daarnaast is het nieuw voor hen dat al deze technieken eigenlijk een attitudeverandering vragen: niet de leraar en het boek zijn doel, maar het leren en ontwikkelen van de leerling is uitgangspunt en doel! Vandaar dat reflecterend leren een bijzondere inspanning vraagt.

Vandaag was de eerste workshop. In groepjes kwam men afwachtend en wat verlegen het lokaal in.

We begonnen met een elevator pitch in een binnen- en buitenkring. 

Giechelend stond men tegenover elkaar. Om in 120 sec te vertellen over je naam, school, vak en wat je tot nu toe geleerd hebt en wat je nog van de course wilt leren, dat is voor een Nepalees eigenlijk ondoenlijk!

Maar… het werkte!

Vanuit de leervragen van de leraren, die tijdens de Blended Learning zijn gestart, zijn we in vier groepen gaan werken rondom vier onderwerpen: klassenmanagement, effectieve instructie, de didactische strategieën en activerende werkvormen.

De acht leraren waren de groepsleiders en er werd druk in het Nepalees en soms ook in het Engels overlegd en uitgewisseld.

Het resultaat was dat iedereen naar huis ging met een paar ideeën voor mogelijke activiteiten die de deelnemers de komende week in de klas gaan uitwerken.

Morgen… ja morgen is het moederdag en is er dus geen school, geen workshop want ja… je bent zelf moeder, je moet naar je moeder, je schoonmoeder, je oma…

Woensdag komen we weer bij elkaar!

Bungamati Foundation Nepal, samenwerkingspartner van EduShare040, viert 10-jarig bestaan

Vandaag, donderdag 24 april 2014, viert Bungamati Foundation Nepal (BFN) haar 10-jarig bestaan. Stichting EduShare040 is trots om met deze partner samen te mogen werken aan de professionalisering van leraren en schoolleiders in Bungamati, Nepal.

Samen met beide besturen, sponsoren en familie heffen wij donderdagavomnd vanaf 19.00 uur in café040 (Fontys Hogescholen, Rachelsmolen 1 te Eindhoven) het glas op de prettige samenwerking én op de volgende tien jaar BFN!

Collega-bestuursleden van BFN in Nepal én Nederland VAN HARTE GEFELICITEERD met deze prachtige mijlpaal!

Start van Course 2 Bungamati Foundation Nepal (BFN)

Na een korte tussenperiode waarin de deelnemers met de Blended Learning aan de slag gingen kon deel twee van Teachers 4 Teachers (T4T) van start gaan in Nepal.
Zondag 20 april landde Marie-Louise op het vliegveld in Kathmandu. Als eerste stond ze aan het loket bij de douane en om 21.45 uur zat ze bij Sukha en Sangita aan tafel. Er stond een bord met gebakken rijst met een ei voor haar neus! Het ontvangst was hartelijk, zoals ook het welkom later, met de 8 leraren!

Er werd heel serieus gewerkt vanuit vragen als 'Wat verwacht je van de inhouden', 'Wat verwacht je van je Teacher-leraar, en, heel belangrijk, 'Wat verwacht van jezelf in deze course!'.

Heel eerlijk was men, en gaf aan dat het heel fijn zou zijn als er met elkaar de onderwerpen van course 1 besproken zouden worden. Toen daarop werd doorgevraagd, werd het duidelijk dat men aan de hand van het methodeboek wilde gaan onderzoeken hoe het ideeëngoed tijdens het werken met de methode toegepast zou kunnen worden.

Daarnaast was men de afgelopen dagen al druk bezig geweest met het klassenmanagement. De belangrijkste vraag daarbij was: 'Wat is er gebeurd tijdens de Blended Learning tijd???'

Men heeft het samenwerken en leren met de collega’s heel serieus opgepakt. Alle deelnemers zijn zorgvuldig aan het werk gegaan en iedereen heeft in ieder geval de fomele onderdelen uitgevoerd:

• De workshops, de observatieschema’s en het competentieprofiel zijn in het Nepalees vertaald!
• Ieder leraar heeft een of twee collega’s onder haar of zijn hoede genomen en de onderwerpen van course 1 doorgesproken;
• Iedere leraar heeft haar of zijn collega geobserveerd, gefilmd  en de observaties zijn schriftelijk vastgelegd!

 

Conclusie... een hele positieve intensieve, maar zeker ook vrolijke eerste bijeenkomst!

 

Marie-Louise zal de komende twee weken aan de slag gaan met deze groep gemotiveerde collega's in deel twee van T-share (Teacher-Share) en jullie via deze blog van EduShare040 op de hoogte houden van de voortgang in Bungamati, Nepal.

Jawel... een heuse review met twee assessoren als afsluiting

Vooraf hebben we de review doorgenomen en een beetje geoefend, zodat iedereen een idee had van wat er zoal gevraagd kon worden. En op 4 oktober was het zo ver, de uitreiking van de certificaten: met taart (op de motor in  Patan gehaald), fotos, een woordje voor iedere leraar en een ontroerend dank je wel van de leraren: FEEST!!

De review gaat over het portfolio van elke deelnemer. Dit portfolio bestaat uit een map met daarin het Critical Interview en een reflectie van de leraar op de indicatoren van de competenties. Het interview is gebaseerd op de zeven competenties en gaat over de inhouden van het portfolio en 5 minuten van de opgenomen laatste geobserveerde les. Ieder mocht zelf het deel kiezen wat zij/ hij wilde laten zien. Ik had vooraf de vragen opgesteld (STARR), terwijl Utsab als tweede assessor observeerde. Na afloop hadden we samen een kort overleg. Omdat we een opzet hebben gemaakt van drie reviews, die cumulatief zijn opgebouwd, is het mogelijk dat in de eerste review de indicatoren in een minder complexe situatie worden getoond.

Voor elke leraar was er een certificaat voor course 1, waarna ze samen met Marie-Louise op de foto gingen:

 "Op ieder certificaat heb ik voor iedere leraar drie aanbevelingen geschreven, wat het verschil tussen de leraren zichtbaar maakte. Dit was voor de leraren een hele nieuwe ervaring: een review waarin zij het middelpunt waren enover zichzelf moesten aangeven waarom zij of hij voldeed aan de eisen van het review! Sterke kwaliteiten noemen, aangeven waarom je juist dat deel van de geobserveerde les wilde laten zien, enz.
 

Waren de doelen die ieder van hen 4 weken geleden nog formuleerden vaag en algemeen, nu waren ze concreet, persoonlijk en gericht op wat ze in de volgende periode willen implementeren, leren en uitproberen. Voor de volgende periode staat de Blended Learning op het programma, waarover we duidelijke afspraken hebben gemaakt. Maar nu is er eerst tijd voor een vakantie van twee weken, zodat ze het Dashain Festival kunnen bijwonen."

 

Marie-Louise

Voor meer infotrmatie over het Dashain Festival klik HIER

Binnen vier weken zie en hoor je dat het allemaal echt mogelijk is: het gebeurt!!

Wat betekent het voor een leraar om in een land, waar frontaal, klassikaal uit het boek lesgeven door de lectoren en professoren van de universiteiten als enige juiste aanpak verkondigd wordt, op zoek te gaan naar meer leerlinggericht werken?
Wat betekent het voor een leraar in een land, waar iedere leraar start op de bladzijde waar hij de vorige dag gestopt is en doorgaat tot de bel luidt, op zoek te gaan naar een structuur van een les?
Wat betekent het voor een leraar in een land, waar een vraag stellen aan jezelf ervaren wordt als zwakte, te kijken naar je eigen ontwikkeling, jezelf (leer)vragen te stellen?
Wat betekent het voor een leraar in een land, waar niet of alleen vanuit een hiërarchisch denken met elkaar over onderwijsgeven gesproken wordt, een collega uit te nodigen om te spreken over de onderwerpen van een training en deze leraar te motiveren om het ook eens te proberen?
 
Binnen vier weken zie en hoor je dat het allemaal echt mogelijk is: het gebeurt!!

Gouden greep
Achteraf blijkt het en gouden greep te zijn geweest dat de leraren iedere morgen naar de workshop kwamen! En ….als het niet lukte om op tijd te zijn, werd er altijd tijdig gebeld!
Een andere gouden greep was het “huiswerk”.  Iedere week kregen de leraren open, maar wel gestructureerde suggesties, die betrekking hadden op de onderwerpen van de workshop. Het huiswerk van workshop 3 en 4 werd voordat ik het kreeg door een of twee collega’s doorgenomen en de verkregen feedback werd naar keuze verwerkt. Allemaal keurig binnen de afgesproken tijd, wat in Nepal heel bijzonder schijnt te zijn.

 

Activerende werkvorm

De afgelopen 10 dagen hebben we hard gewerkt aan de concretiseringen van de lessen in de praktijk van alle dag. Hierdoor hebben we ook echte en vele  ervaringen opgedaan met feedback geven:  “additions”, en ja ook  ”corrections” (dat doe je niet, ja, dus wel!!!!) en “enrichments”. Dit betekent dat alle leraren met alle of bijna alle klassen waar zij Engels geven actief gewerkt hebben aan klassenregels, het concretiseren van minstens twee strategieën van Marzano en in 25% van hun lessen (men geeft 30 lessen per week) een activerende werkvorm hebben uitgevoerd en de nieuwe ideeën hebben voorbereid en geëvalueerd met STARR.

Reviews
Iedere leraar heeft zijn leren van de afgelopen week geëvalueerd en heeft voor Review 1 een portfolio samengesteld.
Over een paar dagen vertel ik over mijn ervaringen met de Reviews!

Gerichte feedback
Lieten de eerste lessen die ik observeerde (12, 13 en 15 september) nog een traditionele les met een voorzichtig gebruik van een flashcard zien, tijdens de tweede les zag ik pareltjes van lessen. Okay, niet allemaal met een fantastisch doorvoeld effect, maar alle 8 deelnemers toonden duidelijk aan dat zij de afgelopen weken hard aan het werk waren geweest om meer leerlinggerichte werkvormen toe te passen, te starten met het terugblikken én op het einde ruimte en tijd in te richten voor gerichte feedback!!

Twee mooie voorbeelden
Een groep van 52 leerlingen, class 10 (Havo 5) die tijdens de eerste observatie, alleen luisterde, individueel oefeningen maakten en met zijn allen staand in gelid, antwoord gaven op de vragen van de lerares, waren tijdens de tweede observatie met een luister oefening gezamenlijk met hun bank (3-4 leerlingen) aan het overleggen, hielpen elkaar en gaven op vragen vanuit het groepje hun antwoord.

Een hele actieve leergierige lerares, in rolstoel, liet studenten binnen 3 minuten de banken verplaatsen, zodat zij tijdens de oefening een paar leerlingen begeleide instructie kon geven! En in dezelfde les zongen de leerlingen met een filmpje van YouTube, “Flying without Wings“ om te ervaren dat je naast lezen en schrijven ook Engels kunt spreken en dat Engelse teksten iets betekenen!
Leerlingen lieten zien dat ze gewend zijn om samen te werken, te overleggen. Ze konden de banken snel verplaatsen en kregen extra instructie. Ze genoten daarnaast ook nog eens van het zingen!

Het raakte mij! Ik was echt ontroerd!

Groetjes
Marie-Louise